Włoskie BMW

Marka BMW kojarzy się nam jedynie z rzeczowym narodem Germanów. Mało kto jednak wie, że Włosi próbowali tchnąć nieco piękna i fantazji w solidną robotę niemieckich inżynierów.

Nacieszmy oczy kreacjami firmy Ital Design, która pod wodzą znakomitego stylisty Giorgio Giugiaro stworzyła opisane niżej prototypy. Już w roku 1976 zajął się modelem E21. Powstało znakomite auto nazwane BMW 320 Asso di Quadri. Wymiary prototypu to 4325 x 1650 x 1240 mm, rozstaw osi 2653 mm. Czterocylindrowy silnik o pojemności 1990 cm³ i mocy 109 KM umieszczony z przodu pozwalał na osiągnięcie prędkości 190 km/h. Oczywiście napęd na tylne koła. Czyż nie byłoby ciekawie, gdyby na naszych drogach spotkać można było takie 4-osobowe coupe? Kto wie, czy ten As Karo z czasem nie stałby się zaczątkiem serii modeli konkurencyjnych dla małych Porsche serii 924, tak popularnych w tamtym okresie?

W roku 1990 firma Ital Design zaprezentowała następne porywające auto sportowe. Autorem projektu został syn Giorgio, Fabrizio Giugiaro. Model BMW Nazca M12 to coś zupełnie nadzwyczajnego. Niewykorzystana szansa firmy na to, by zaistnieć w ekskluzywnym gronie producentów supersamochodów. Ten pojazd to ucieleśnienie motoryzacyjnego piękna, czysty obiekt marzeń.
Nadwozie z włókien węglowych rozpięto na wannowej ramie wykonanej z tych samych materiałów. Znany silnik V12 o pojemności 5 litrów i mocy 300 KM pochodził z ósemki. Umieszczony został centralnie przed tylną osią i napędzał oczywiście tylne koła poprzez 5-biegową manualną skrzynię biegów. Zastosowano systemy ABS i ASC. Wymiary zewnętrzne: 4365 x 1900 x 1105 mm, rozstaw osi 2600 mm. Masa własna 1100 kg. Koła 18-calowe o szerokości 235 z przodu i 285 z tyłu, współczynnik oporów powietrza Cx=0.29. Osiągi podawane są różne, jednak na pewno prędkość maksymalna przekraczała 300 km/h a 100 km/h auto osiągało po około 4 sekundach od startu.

Rok później powstał kolejny prototyp, BMW Nazca C2. Samochód ten stanowił rozwinięcie idei modelu M12, jego udoskonalenie stylistyczne i techniczne. Silnik, po kuracji firmy Alpina, osiągał 350 KM przy 5200 obr/min i moment obrotowy 470 Nm/4000. Wymiary auta: 4395 x 2085 x 1105 mm, masa własna 1000 kg. Szerokość tylnych opon zwiększono do 295 mm. Osiągi były zatem na pewno jeszcze lepsze, niż w poprzednim aucie. Wykonano co najmniej dwa egzemplarze samochodu - srebrny i granatowy - w drugim znalazł się silnik o mocy 380 KM z BMW 850 CSi.
Samochód ten był już gotów do małoseryjnej produkcji. Pierwszy egzemplarz został zakupiony przez Japończyka Subaru Sekigushi za jedyne 2 mln dolarów amerykańskich, jednak szacowano że przy produkcji 20-50 sztuk rocznie cena wyniosłaby 700-1200 tys. USD.

Pocieszmy się jednak, że wysiłki włoskich mistrzów designu nie zawsze szły na marne. Seryjnej produkcji doczekał się sławny model M1, stworzony również przez Giugiaro. W latach 1978-1980 wyprodukowano wówczas 457 egzemplarzy tego samochodu i wciąż jest szansa, abyśmy stali się jego posiadaczami.

Tekst: Paweł Zal
Zdjęcia: Quattroroute (8/91), Motor ('92), Auto Motor und Sport ('76)

powrót