BMW 2000 CS

Kiedy w latach powojennych BMW borykało się z kłopotami finansowymi i brakiem własnej tożsamości na rynku, oferując z jednej strony luksusowe limuzyny 502 z silnikami V8, z drugiej strony mikrosamochody Isetta, pojawił się nowy inwestor - Herbert Quandt. Wraz ze swoim przyrodnim bratem Haraldem dokonał on sporych zmian w kadrach firmy, której obaj stali się właścicielami w 1960 roku.

Zrywając dość drastycznie więzi technologiczne ze starymi modelami, nowa kadra inżynierów opracowała całkowicie nowe auto dla nowej kategorii nabywców. Była to limuzyna BMW 1500. Zainteresowanie nią było ogromne. Auto zebrało sporo pochwał i zaczęło się dobrze sprzedawać. Jednak szybko okazało się, że nowa klasa nabywców - biznesmeni będący motorem napędowym gospodarki niemieckiej - potrzebuje nowoczesnej limuzyny o jeszcze lepszych osiągach. Odpowiedzią były następne modele 1600, 1800 i wreszcie, w roku 1966 model 2000, który był najlepszym połączeniem komfortu i dynamiki.

Przedtem jednak, w czerwcu 1965 roku BMW zaprezentowało inny, będący niejako technicznym preludium dla tego 2-litrowego sedana. Było to piękne 2-drzwiowe auto o eleganckim i nowoczesnym nadwoziu typu Coupé - model 2000CS. Samochód został przyjęty z euforią. Miał bardzo zgrabny nowoczesny wygląd, boczna linia karoserii zdradzała brak środkowego słupka, co dodawało elegancji i lekkości. Najwięcej kontrowersji budził przód pojazdu, który z racji jednoczęściowych owalnych lamp nasuwał skojarzenie z oczami Azjaty. Dodatkowo tuż za przednim zderzakiem znajdowało się mnóstwo drobnych pionowych wlotów powietrza sprawiających wrażenie, jakby ta "skośnooka twarz" była nieogolona. Dzięki sporej powierzchni oszklonej, cienkim słupkom dachowym i wspomnianemu brakowi słupków bocznych widoczność podczas jazdy była doskonała. Deska rozdzielcza i tunel środkowy miały elegancki biznesowy styl i były bardzo funkcjonalne. Wszystkie cztery szyby boczne otrzymały w standardzie elektryczne sterowanie, będące w tamtych czasach dodatkiem luksusowym, niedostępnym dla przeciętnego kierowcy.
Produkcja seryjna tego Coupé odbywała się na zlecenie BMW w firmie KARMANN w Osnabruck. W ofercie były dwie odmiany tego modelu. W marcu 1966 roku rozpoczęła się seryjna produkcja wersji 2000CS, wyposażonej w silnik o pojemności 1990 cm³ zasilany dwoma dwugardzielowymi gaźnikami poziomymi Solex 40 PHH i osiągający moc 120 KM.

Ponad rok później, w maju 1967 roku, pojawiła się wersja 2000C wyposażona w ten sam silnik, ale zasilany jednym gaźnikiem dolnossącym Solex 40 PDSI i osiągającym moc 100 KM. Podczas gdy mocniejsza wersja CS oferowana była wyłącznie z 4 biegową ręczną skrzynią, do słabszej wersji "C" można było zamówić automatyczną skrzynię ZF.
Model 2000CS z przyspieszeniem rzędu 12 sekund 0-100km/h (14 sekund w wersji C z automatyczną skrzynią biegów) nie zaliczał się do czołówki sportowych aut dostępnych na rynku w swoim czasie, ale też nie starał się być czysto sportową maszyną. Od początku był pomyślany jako wygodny 4-osobowy pojazd z odpowiednio pojemnym bagażnikiem, przy jednoczesnym zachowaniu wyjątkowo atrakcyjnego i estetycznego wyglądu zewnętrznego, a jego własności trakcyjne i przyspieszenie szły w parze z wagą i pozostałymi parametrami technicznymi.

Do końca produkcji w 1970 roku z taśmy produkcyjnej zjechało 9.999 sztuk modelu 2000CS i 3.249 sztuk wersji 2000C z automatyczną skrzynią biegów. Nie powstała wersja na rynek amerykański ani na rynki o lewostronnym ruchu ulicznym. Produkcja wersji 2000C z ręczną skrzynią biegów zakończyła się już we wrześniu 1968 roku liczbą zaledwie 443 sztuk. W tym samym momencie na Paryskim Salonie Samochodowym BMW zaprezentowało godnego następcę, model 2800CS, który za sprawą nowego 6-cylindrowego silnika stał się prawdziwie sportową maszyną.

Dziś, aby wejść w posiadanie tego pięknego klasyka w wersji 2000C trzeba się liczyć z wydatkiem od około 7000 euro za kompletny, używany egzemplarz, idealnie nadający się do "odświeżenia" do 16000 euro za egzemplarz w idealnym pokazowym stanie, zarówno technicznym jak i wizualnym. Za wersję 2000CS należy dodać do tych kwot jeszcze odpowiednio od 500 do 1000 euro. Trafiają się również egzemplarze unieruchomione, wymagające gruntownego remontu. Ich cena waha się w okolicach 1800 euro. Przed kupnem auta w takim stanie należy upewnić się, czy jest ono kompletne, ponieważ zakup taniego i niekompletnego egzemplarza po całkowitym jego odrestaurowaniu może zamknąć się łączną kwotą wyższą od ceny takiego samego egzemplarza w dobrym lub bardzo dobrym stanie.
Ponieważ fabrykę opuściła stosunkowo niewielka liczba tych aut a większość z nich nie dotrwała do naszych czasów, dostępność tego modelu na rynku wtórnym nie jest najlepsza. Za to dostępność części zamiennych jest wystarczająca. Jest to idealna propozycja dla miłośnika klasycznych aut marki BMW, który bardziej niż osiągi ceni sobie elegancję i oryginalność.

DODATKI

Dane techniczne (kliknij)

Tekst: Igor Pazera
Zdjęcia: BMW AG Historisches Archiv oraz serwer prasowy BMW AG

oldtimery