BMW CS

Szybkie, komfortowe, rasowe i o doskonałej jakości. Tak właśnie można było określić w skrócie przepiękne 6-cylindrowe Coupe CS, auto o osiągach w pełni odzwierciedlających jego dynamiczną sylwetkę. Wywodzi się od innego Coupe ze stajni BMW, 4-cylindrowego modelu 2000CS z roku 1965, charakteryzującego się kontrowersyjnym przodem, określanym przez niektórych mianem "nieogolonego" z powodu charakterystycznych nacięć wlotów powietrza wystających znad przedniego zderzaka.

Pierwszy 6-cylindrowy CS pojawił się jesienią 1968 roku na Międzynarodowym Paryskim Salonie Samochodowym gdzie od razu wzbudził duże zainteresowanie i zyskał aprobatę międzynarodowej publiczności. Nowy model, nazwany 2800CS, miał ze swoim 4-cylindrowym poprzednikiem wspólny przedział pasażerski i tylną część nadwozia, jednak decyzja o zastosowaniu nowego 6-cylindrowego silnika wymusiła całkowitą zmianę przodu. Ponieważ budowany był równolegle z nową serią sedanów o podobnym napędzie, posiadał podobne do nich rozwiązania mechaniczne i podobną stylistykę przodu. Budowa jego nadwozia, tak jak i poprzednika, odbywała się w firmie Karmann w Osnabruck w północno-wschodnich Niemczech, końcowy montaż, w tym także instalacja silnika, miał miejsce w Dingolfing. Była to nowa fabryka BMW kupiona w 1967 roku od biznesmena i producenta samochodów Hansa Glasa, który popadł w tarapaty finansowe gdy nie udało mu się stworzyć nowego "topowego" Coupe stworzonej przez niego marki "Glas". Rozstaw osi modelu 2800CS wynosił 262 cm i był większy o 8 cm od jego 4-cylindrowego poprzednika. Silnik miał 2788 cm³ pojemności, co dawało mu 170 KM mocy. Wyposażony był w 2 gaźniki Zenith, przyspieszał w 8,5 sekundy 0-100km/h i rozwijał prędkość maksymalną 206 km/h, co na owe czasy było doskonałym wynikiem. Posiadał z przodu hamulce tarczowe a z tyłu bębnowe. Standardowo montowano ręczną 4-biegową skrzynię. Za takie dodatki, jak 3-biegowy automat czy wspomaganie kierownicy trzeba było dopłacić. Pomiędzy 1969 a 1971 rokiem wyprodukowano 9399 sztuk tej wersji.

W modelu z 1971 roku dokonano modyfikacji polegającej na rozwierceniu cylindrów do pojemności 3 litrów. Od kwietnia tego roku klienci mogli kupić model o zmienionej nazwie - 3.0CS - z silnikiem o pojemności 2985 cm³. Auto miało teraz 180 KM i mogło się rozpędzić do ponad 210 km/h. W ślad za tak wspaniałymi parametrami rozpędzenia samochodu musiały iść również parametry sprawnego jego zatrzymania i w związku z tym hamulce tarczowe na wszystkich 4 kołach stały się standardem. Ilość gaźnikowej wersji 3.0CS zamknęła się pokaźną liczbą 11063 wyprodukowanych sztuk.
Należy wspomnieć, iż do zakończenia produkcji modelu 3.0CS w 1975 roku zostało wprowadzonych jeszcze kilka wersji tego modelu. We wrześniu 1971 roku światło dzienne ujrzała wersja 3.0CSi, gdzie "i" oznaczało zastąpienie gaźników nowoczesnym wtryskiem paliwa Bosch D-Jetronic. Wersja ta miała nieco ponad 200 KM mocy, ważyła około 1400 kg i mogła poszczycić się prędkością maksymalną przekraczającą 220 km/h. Wersja z wtryskiem była dostępna tylko z manualną skrzynią biegów, automatyczna skrzynia biegów, również dostępna w tym czasie, łączona była wyłącznie z silnikiem gaźnikowym. W sumie powstały 8142 sztuki wersji 3.0CSi.

Z powodu kryzysu paliwowego, który nawiedził Europę w pierwszej połowie lat 70-tych, Zarząd firmy BMW zadecydował o wypuszczeniu na rynek "ekonomicznej" wersji o pojemności silnika zmniejszonej do 2.5 litra - 2.5CS. Utrata 50 KM mocy, spadek prędkości maksymalnej i przyspieszenia tylko po to, by zaoszczędzić 3 litry paliwa na każde przejechane 100 kilometrów (3.0CSi - 17litrów/100km) nie była warta tego aby prawdziwy miłośnik rasowych samochodów Coupe psuł sobie "radość z jazdy". Dodatkowym dyskryminującym go w porównaniu z mocniejszymi braćmi był fakt, że za część wyposażenia, które w tych pierwszych należało do standardu, w słabszej wersji trzeba było dodatkowo płacić. Wielkość produkcji modelu 2.5CS wynosząca zaledwie 844 sztuki pokazała, że auta typu Coupe kupowane były niezależnie od sytuacji ekonomicznej przede wszystkim po to, aby dostarczały radości z jazdy.

Najbardziej spektakularna w latach 70-tych i najbardziej poszukiwana obecnie przez kolekcjonerów wersja powstała w maju 1971 roku. Było to BMW 3.0 CSL ("L" - z niemieckiego "leicht" czyli lekki) wprowadzone do sprzedaży w celu homologacji części używanych w wersji wyścigowej, która miała zdetronizować niepokonanego wówczas Forda Capri startując w wyścigach ETCC (Mistrzostwa Europy Samochodów Turystycznych). Wersja CSL była lżejsza od pierwowzoru o około 180 kg głównie za sprawą zastąpienia takich stalowych elementów nadwozia jak drzwi i maski silnika i bagażnika elementami aluminiowymi. Zastosowano również lżejsze i szersze koła. W wersjach bardziej ekstremalnych usunięto wspomaganie kierownicy i elektryczny mechanizm podnoszenia szyb, same szyby zastąpiono pleksiglasem, tylne trójkątne szyby były zamocowane na stałe i pozbawiono go elementów wyciszenia wnętrza. Na początku lepsze parametry auto zawdzięczało głównie "odchudzeniu" ponieważ silnik był tą samą jednostką napędową zasilaną gaźnikami jaka była zastosowana w modelu CS. Jednakże w 1972 roku silnik ten poddano modyfikacjom zwiększając jego pojemność do 3003 cm³ (poprzez rozwiercenie cylindrów z 89 do 89,25mm) i od sierpnia tego roku (prawie równocześnie z ukazaniem się wersji CSi) auto było napędzane silnikiem zaopatrzonym we wtrysk paliwa Boscha. Nowy silnik dawał 204 KM mocy.
Model CSL stał się doskonałym wyścigowym Coupe osiągającym sukcesy i od powstania przeszedł wiele modyfikacji. W 1972 roku, po pozyskaniu Jochena Neerpascha pracującego wcześniej dla zespołu wyścigowego Forda, powołany został wydział sportu BMW. Neerpasch, przykładający ogromną wagę do aerodynamiki samochodu, wraz z Martinem Braungartem doprowadzili do powstania najbardziej radykalnej wersji CSL nazwanej "Batmobil". Nazwa ta wzięła się z wyglądu ponieważ po usunięciu przedniego zderzaka zamocowano w jego miejsce spojler, dodano na dachu tzw. kierownicę strug powietrza i zamontowano na bagażniku ogromny tylny spojler. Silnik znów powiększono do pojemności 3153 cm³ tym razem poprzez zwiększenie skoku tłoka z 80 do 84 mm. Wersja drogowa tego modelu posiadała 210 KM mocy, a wersje wyścigowe przygotowywane fabrycznie mogły mieć nawet do 477 KM mocy! Wersja CSL "Batmobil" szybko stała się niepokonana, odbierając pozycję lidera Fordowi Capri. Łącznie wyprodukowano 1039 sztuk wersji CSL.

Pomimo iż drogowa wersja była produkowana tylko do 1975 roku (zastąpiona w 1976 roku nową serią 6) wersje wyścigowe nieprzerwanie królowały na torach aż do 1979 roku zdobywając Mistrzostwa kolejno w latach 1973, od 1975 do 1979. Łączna ilość wypuszczonych przez cały okres produkcji wszystkich wersji modelu CS przekroczyła 30.000 sztuk co jest najlepszym dowodem jego atrakcyjności. Był to niewątpliwie bardzo znaczący model w historii motoryzacji, który przyniósł firmie BMW chwałę i sławę jako producentowi świetnych samochodów szosowych o wyścigowych parametrach i możliwościach. Schodząc ze sceny postawił bardzo wysoko poprzeczkę swojemu następcy, nadchodzącej już serii 6.

DODATKI

Chronologia modelu (kliknij)		Dane techniczne (kliknij)

Tekst i zdjęcia: Igor Pazera

oldtimery